Κυριακή, 19 Ιουλίου 2009

Να μετατραπούν οι δύο τελευταίες τάξεις του Λυκείου σε καλά δημόσια φροντιστήρια, του Παντελή Καψή στα ΝΕΑ.

Ο πιο σίγουρος τρόπος για να αποτύχει η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση - που υποτίθεται ότι προωθεί η κυβέρνηση - είναι για μια ακόμα φορά να αρνηθούμε να δούμε τα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά μας.
Κι ως φαίνεται αυτό ακριβώς γίνεται.

Η Επιτροπή Μπαμπινιώτη, μαθαίνουμε, αναζητά τρόπους να ελαφρύνει το έργο των μαθητών, να μειώσει την ύλη και τις εξετάσεις, να προσθέσει εξωσχολικές δραστηριότητες και βέβαια ώρες πολιτισμού.

ΕΠΙΘΥΜΗΤΟΙ και άξιοι επαίνου στόχοι που με μαθηματική σχεδόν βεβαιότητα μπορούμε να προβλέψουμε ότι θα αποτύχουν. Για έναν πολύ απλό λόγο: όλα σχεδόν τα παιδιά της Β΄ και της Γ΄ Λυκείου ζουν και αναπνέουν με ένα μόνο πράγμα στο μυαλό τους, πώς θα πετύχουν στις εξετάσεις για το Πανεπιστήμιο.

ΚΙ έχουν απόλυτο δίκιο. Αυτό τους ζητάει η κοινωνία, αυτό επιδιώκουν και οι ίδιοι γνωρίζοντας ότι, πέρα από τους εύκολους αφορισμούς, η ζωή τους και το μέλλον τους θα εξαρτηθούν από τις επιδόσεις τους.

ΜΙΑ εκπαιδευτική μεταρρύθμιση λοιπόν πρέπει να ξεκινάει από αυτό ακριβώς. Πώς μπορεί δηλαδή το σχολείο- αν μπορεί- να τους βοηθήσει να πετύχουν στο Πανεπιστήμιο.

ΑΣ μην είμαστε υποκριτές. Αν καταφέρναμε να μετατρέψουμε τις δύο τελευταίες τάξεις του Λυκείου σε καλά δημόσια φροντιστήρια θα ξαναβάζαμε το σχολείο στη ζωή των μαθητών και θα απαλλάσσαμε την ελληνική οικογένεια από ένα δυσβάσταχτο οικονομικό βάρος.

ΘΑ ξενίσει ενδεχομένως κάποιους μια τέτοια άποψη. Δεν είναι αυτός ο ρόλος του σχολείου, θα πουν, δεν θέλουμε παπαγάλους, στόχος πρέπει να είναι η διαπαιδαγώγηση των ψυχών και όχι η στείρα απομνημόνευση.

ΚΑΛΑ και άγια όλα αυτά. Όμως είναι ακριβώς ό,τι δεν γίνεται σήμερα στο σχολείο. Τα παιδιά αισθάνονται ότι χάνουν έξι ώρες και αναγκάζονται έτσι να πάνε άλλες έξι φροντιστήριο ή να κάνουν ιδιαίτερα. Αν καταργούσαμε αυτές τις χαμένες έξι ώρες, ποιος ξέρει, μπορεί να είχαν λίγο χρόνο και για πολιτισμό.

ΠΑΡΑΔΟΞΩΣ αυτό που εμείς αρνούμαστε να δούμε είναι ακριβώς ό,τι συμβαίνει σε πολλές χώρες του εξωτερικού. Όπου τα τελευταία χρόνια το σχολείο κάνει ακριβώς αυτό. Προετοιμάζει τα παιδιά για τις εξετάσεις.

ΤΟ πραγματικό πρόβλημα είναι αν μπορούν πια τα σχολεία να μετατραπούν σε καλά δημόσια φροντιστήρια. Ή αν αντιθέτως τα ιδιωτικά θα συνεχίσουν να τους παίρνουν τους μαθητές, γιατί κάνουν πολύ καλύτερα τη δουλειά τους. ΝΑ ένα ερώτημα που θα μπορούσε να απασχολήσει τους εκπαιδευτικούς μας εγκεφάλους. Να υπάρξουν τα κατάλληλα κίνητρα και οι δομές ώστε τα δημόσια σχολεία να αχρηστεύουν τα φροντιστήρια.

ΓΙΑΤΙ βέβαια υπάρχει πάντοτε και η νεοφιλελεύθερη απειλή. Να δίνεται δηλαδή σε κάθε μαθητή μια επιταγή με το αντίτιμο του κόστους φοίτησης και να μπορεί να διαλέγει αν θα πάει σε ιδιωτικό ή δημόσιο σχολείο-φροντιστήριο.

ΕΧΕΙ κανείς αμφιβολία τι θα διάλεγαν με τις σημερινές συνθήκες στην παιδεία;
ΠΗΓΗ: Τα Νεα 18 Ιουλίου 2009

2 σχόλια:

N. είπε...

Έχω την εντύπωση ότι ο αρθρογράφος είτε έχει παιδί στο σχολείο ή είναι καμένος από τις εξετάσεις… Γράφει «όλα σχεδόν τα παιδιά της Β΄ και της Γ΄ Λυκείου ζουν και αναπνέουν με ένα μόνο πράγμα στο μυαλό τους, πώς θα πετύχουν στις εξετάσεις για το Πανεπιστήμιο». Αντιλέγω, μήπως όλοι σχεδόν οι γονείς που έχουν παιδιά στη Β΄ και τη Γ΄ Λυκείου ζουν και αναπνέουν με ένα μόνο πράγμα στο μυαλό τους, πώς θα πετύχουν τα παιδιά τους στις εξετάσεις για το Πανεπιστήμιο;» Κι αλλού λέει «Αν καταφέρναμε να μετατρέψουμε τις δύο τελευταίες τάξεις του Λυκείου σε καλά δημόσια φροντιστήρια θα ξαναβάζαμε το σχολείο στη ζωή των μαθητών και θα απαλλάσσαμε την ελληνική οικογένεια από ένα δυσβάσταχτο οικονομικό βάρος». Μα το είδαμε κι αυτό παλαιότερα με τα Μεταλυκειακά Προπαρασκευαστικά Κέντρα (νόμος 1304/82), δεν το γνωρίζει;Για να καταλήξει «Το πραγματικό πρόβλημα είναι αν μπορούν πια τα σχολεία να μετατραπούν σε καλά δημόσια φροντιστήρια». Σοβαρολογεί, μήπως και πρέπει να κάνουμε και τα «καλά» ιδιωτικά φροντιστήρια δημόσια σχολεία, δηλαδή κάτι σαν τα ΚΕΣ που γίνονται πανεπιστήμια; Ο καθένας με τον πόνο του στου κασίδη το κεφάλι.

miltonios είπε...

Υπάρχουν όμως ιδιωτικά σχολεία που έχουν μετατραπεί (λόγω του ιδιάζοντος εξεταστικού που εξετάζει μόνο ορισμένα κεφάλαια) σε φροντιστήρια - καλά ή όχι δεν ξέρω-, ειδικά στη Γ Λυκείου, υπάρχουν μαθήματα και ώρες στα χαρτιά.
Επιχείρηση είμαι σου λέει, κόσμο χρειάζομαι, κάνω ό,τι νομίζω με συμφέρει εμένα και την πολυπληθή πελατεία.
Χώρια τα 20 για όλους και σε όλα.
Δεν βαριέσαι αδερφέ, εμείς θα φτιάξουμε την κοινωνία; αφού βλέπεις κοιτάν να μας κλέψουν από παντού....