Δευτέρα 31 Αυγούστου 2009

Κε καθηγητά καλή σταδιοδρομία, επ' αγαθώ της κοινωνίας βεβαίως βεβαίως...

Ήθελε να γίνει δάσκαλος, του άρεσε το δασκαλίκι.


(ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ από το blogspot Γιάννης Σαλονικίδης - Δάσκαλος)


Όταν πριν από 27 χρόνια συμπλήρωνα το μηχανογραφικό μου έπεσαν από πάνω μου ο φιλόλογος και ο μαθηματικός μου…

«Τι πας να κάνεις; Δασκαλάκος θέλεις να γίνεις; Γιατί βρε παιδί μου … τσ, τσ …» και κουνούσαν τα κεφάλια τους.

Κανα δυο μήνες μετά , αφού βγήκαν τα αποτελέσματα, με ρώτησε μια μάνα συμμαθητή μου: «Πού πέρασες Γιάννη;», και αφού της απάντησα με κοίταξε με συμπόνοια .. «Ε, δεν πειράζει, θα δώσεις του χρόνου και θα περάσεις εκεί που θέλεις…».

Εγώ πάλι από τη μεριά μου ήμουν πολύ ευχαριστημένος. Είχα επιλέξει αυτό που πραγματικά ήθελα να κάνω στη ζωή μου [για λάθος λόγους αλλά μήπως και τώρα το ίδιο δεν συμβαίνει;].

Σύντομα βρέθηκα στην Παιδαγωγική Ακαδημία όπου με περίμεναν δυσάρεστες εκπλήξεις. Περίμενα μια πανεπιστημιακή σχολή, με άντε λίγο κατώτερο επίπεδο σπουδών από τις άλλες περιζήτητες της εποχής μου, και βρήκα ένα λύκειο του κερατά! Πρωινή προσευχή, παράταξη σε γραμμές, ψαλμούς, δημοτικούς χορούς και άλλα τέτοια που μισώ ιδιαιτέρως.

Οι διδάσκοντες ήταν κυρίως καθηγητές της Δευτεροβάθμιας αλλά και οι πανεπιστημιακοί …δεν πήγαιναν πίσω. Το μάθημα δεν θα μπορούσε να είναι πιο ανιαρό. Αυτά τα δύο χρόνια συγκέντρωσα πολύτιμες εμπειρίες για όλα όσα θα έπρεπε να αποφεύγω μελλοντικά. Από τη σκοπιά αυτή μάλλον καλό μου έκανε η φοίτησή μου στην Παιδαγωγική Ακαδημία [να προσθέσω στα θετικά και τον εξαιρετικό καθηγητή που μου έμαθε διδακτική της Φυσικής].

Τέλειωσα το στρατιωτικό καλοκαιριάτικα και είπα να ξεδώσω κάνοντας διακοπές στην Κω. Στο καράβι της πολύωρης επιστροφής έπεσε στα χέρια μου μια εφημερίδα και, τι φοβερή έκπληξη, εκεί διαπίστωσα πως είχα διοριστεί στο Νομό Θεσσαλονίκης! Χαρμολύπη… Τέλος η ξεγνοιασιά ώρα για δουλειά. Ξεσκόνισα τις σημειώσεις της σχολής και βουρ! Τρομάρα μου…

Η 1η τοποθέτηση σε 2/θέσιο ορεινό σχολείο του «ευρύτερου Ν. Θεσσαλονίκης». Υπήρχε ένα προβληματάκι με τη διαμονή και τη συγκοινωνία αλλά μπρος στα κάλλη…

Την πρώτη μέρα μου ως δάσκαλος ήμουν καταπληκτικός!


Τα παιδιά ενθουσιασμένα, εγώ καταπέλτης γνώσεων! Ε, 3 ώρες προετοιμασίας δεν πήγαν χαμένες. Τη δεύτερή μου μέρα ως δάσκαλος ήρθα στα ίσα μου… οι μαθητές μου δεν είχαν συγκρατήσει απολύτως τίποτα απ’ όσα τους αράδιαζα με στυλ την προηγουμένη.

Ευτυχώς το πήρα χαμπάρι τόσο γρήγορα πόσο ανεπαρκής ήμουν. Από κείνη τη στιγμή άρχισα την αυτομόρφωσή μου. Με τον 1ο μισθό των 23.756 δραχμών!!! [ούτε 70 ευρώ δηλαδή] αγόρασα όποιο παιδαγωγικό βιβλίο βρήκα μπροστά μου. Και διάβαζα… – τόσο διάβασμα δεν είχα κάνει ποτέ στη ζωή μου – και δοκίμαζα, και διόρθωνα και ξαναδοκίμαζα. Από τότε δε σταμάτησα στιγμή, κι όταν μερικές φορές το αμελούσα το «καμπανάκι χτυπούσε» και ξανάπεφτα με τα μούτρα.

Όπου «το καμπανάκι» η αυτό-που-είπες-τώρα-δεν-το-’πιασα φάτσες των μαθητών μου.

Πέρασαν τα χρόνια και κάνοντας έναν μίνι απολογισμό βλέπω πόσο ανυποψίαστος ήμουν όταν συμπλήρωνα το ροζ χαρτί του μηχανογραφικού. Όπως ανυποψίαστοι είναι οι περισσότεροι νέοι σήμερα που επιλέγουν ως πρώτη τους προτίμηση τα Παιδαγωγικά Τμήματα. Τι προσδοκούν;

Άμεση επαγγελματική αποκατάσταση, 3 μήνες διακοπές το χρόνο, εύκολες σπουδές, χαλαρό επάγγελμα, ελκυστικό ωράριο [αντιγραφή από έρευνα που δημοσιεύτηκε σε καθημερινή εφημερίδα πρόσφατα].

Ωραία ακούγεται! Έτσι εξηγείται μάλλον το μέχρι πρότινος αδιανόητο. Το Παιδαγωγικό Τμήμα Θεσσαλονίκης να κοντεύει να ξεπεράσει τη Νομική Θεσσαλονίκης και να απέχει μια ανάσα από τις Ιατρικές σχολές! Ε, ρε μεγαλεία! Θα λέμε τώρα δικηγοράκος, γιατρουδάκος κ.ό.κ;

Δε λέω, είναι μεγάλος ο πειρασμός των γονέων που ωθούν τα παιδιά τους στα Παιδαγωγικά.

Αλλά το επάγγελμα του εκπαιδευτικού απαιτεί κάποιες ιδιαίτερες κοινωνικές δεξιότητες (που είτε τις έχεις είτε όχι), συνεχή προσπάθεια για βελτίωση (αλλιώς μαύρο φίδι που σ’ έφαγε), γνώσεις από πολλές επιστήμες και μάλιστα σε επίπεδο διδακτικής, ικανότητες διαχείρισης προβλημάτων συμπεριφοράς (και διάγνωσης αρκετές φορές), προσήλωση σε στόχους, μεθοδικότητα στην προετοιμασία – οργάνωση – διεξαγωγή – αποτίμηση της διδασκαλίας, τεράστια υπομονή, ενώ πολύ συχνά ο δάσκαλος θα κληθεί να «παίξει» το ρόλο του ψυχολόγου και του κοινωνικού λειτουργού όχι μόνο για τους μαθητές του αλλά και για τους γονείς των μαθητών του.

Αν λοιπόν ξεκινάς, «μελλοντικέ συνάδελφε», με τη λογική «να βρω γρήγορα μια χαλαρή δουλειά και να περνάω καλά» (έτσι συνοψίζω τις προτεραιότητες για αυτήν την ξαφνική προτίμηση προς το επάγγελμά μου), τότε καλά θα κάνεις να αναθεωρήσεις το συντομότερο. Ψάξε μέσα σου να βρεις εάν υπάρχει η διάθεση για προσφορά, για σκληρή δουλειά, για ξενύχτια [εξαιτίας προβλημάτων άλλων].

Κι όταν με το καλό διοριστείς να κάνεις απαραίτητα το τεστ «κάνω-για-δάσκαλος;». Αυτό είναι εξαιρετικά απλό. Απλώς μπαίνεις μέσα σε μια τάξη γεμάτη μαθητές που σε κοιτούν από πάνω μέχρι κάτω. Τσεκάρεις 2-3 πραγματάκια.

•Έχεις άγχος κι αγωνία [σε φυσιολογικά πλαίσια] για το αποτέλεσμα που θα προκύψει σε 45 λεπτά; [ιδρώτας επιτρέπεται] – Αυτό λέγεται και αίσθημα ευθύνης…

•Νιώθεις μια σχετική ανησυχία παρ’ όλο που γνωρίζεις πολύ καλά τι πρέπει να κάνεις; [αν δεν νιώθεις ανησυχία επειδή δεν έκανες καμία προετοιμασία κόβεσαι στο τεστ κατευθείαν]

•Ξεχωρίζεις, μέσα σε 5 λεπτά το πολύ, ποια παιδιά χρειάζονται πραγματικά τη βοήθειά σου;

•Έχεις «καβάντζα» για την περίπτωση που συμβεί κάτι που δεν είχες προγραμματίσει;

•Χτύπησε κουδούνι για διάλειμμα. Νιώθεις πως έμαθες κάτι καινούριο; Νιώθεις κούραση;

Εάν απάντησες ΝΑΙ στις 4 από τις 5 ερωτήσεις τότε καλώς ήρθες συνάδελφε!

Εάν όχι, τότε μη χασομεράς! Βρες μια άλλη δουλειά [εδώ έγραφα κάτι άλλο, αλλά αυτο-λογοκρίθηκα] γιατί από λεφτά, άστα …

Το κείμενο στην πηγή του.


Πέμπτη 27 Αυγούστου 2009

Θέματα Φυσικής των εισαγωγικών εξετάσεων του 1970, Γεωπονικού - Φυσικομαθηματικού - Ιατρικού - Τεχνικού - Πολυτεχνικού κύκλου.





ΦΥΣΙΚΟΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ

Θεωρία: Ισοδυναμία μάζης και ενέργειας. Ατομικός και μαζικός αριθμός στοιχείου. Συστατικά του ατομικού πυρήνος. Ισότοπα στοιχεία.

Άσκηση: Ισορροπία κυλίνδρου σε ένα και μετά σε δύο υγρά. Ζητούσε πόσο είναι (σε κλάσμα του όγκου του) βυθισμένος στο κάθε υγρό.

Πρόβλημα: Μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας από υδατόπτωση με απώλεια κατά μήκος της γραμμής. Ζητούσε τας διαμέτρους και τα βάρη των αγωγών με μικρή και με υψηλή αρχική τάση. (Πράξεις πολλές, δεν τους έφτανε το εμβαδό της διατομής, ήθελαν τας διαμέτρους, τότε ποιος κοτούσε (τολμούσε) να φωνάξει να σχολιάσει…)

ΙΑΤΡΙΚΟΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ

Θεωρία: Τήξις και νόμοι αυτής. Θερμότης τήξεως και εύρεσις αυτής. Κλειστοί ηχητικοί σωλήνες και νόμοι αυτών.

Άσκησις: Εκκρεμές με σιδερένια σφαίρα υφίσταται εκτός από το βάρος της, και την έλξη από μαγνήτη με αποτέλεσμα πιο γρήγορη ταλάντωση. Ζητούσε τη δύναμη του μαγνήτη επί της σφαίρας.

Πρόβλημα: Φυσαλίς αερίου ανέρχεται από χαμηλότερο σε υψηλότερο σημείο εντός λίμνης γλυκέος ύδατος, με αποτέλεσμα τον τετραπλασιασμό του όγκου της εξαιτίας της μεταβολής της πίεσης και της θερμοκρασίας. Ζητούσε την θερμοκρασία στο σημείο εκκίνησης της φυσαλίδος.

ΠΟΛΥΤΕΧΝΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ

Θεωρία: Τρόποι παραγωγής και νόμοι των επαγωγικών ρευμάτων. Ορισμός του εναλλασσομένου ρεύματος. Γραφική και αλγεβρική παράστασις αυτού. Ενεργός έντασις και ενεργός τάση του εναλλασσομένου ρεύματος.

Άσκησις: Ένα βλήμα αφού περάσει από σωλήνα τηλεβόλου, όπου του ασκείται υπό των αερίων πίεσις πε (Ρ) ανέρχεται σε μέγιστο ύψος 500 μέτρα. Ζητούσε την πίεσιν πε (Ρ).

Πρόβλημα: Κίνησις φορτισμένης σταγόνος εντός του χώρου δυο οριζοντίων μεταλλικών πλακών. Χωρίς τάση πίπτει με ορική ταχύτητα 20 εκατοστομέτρων το δευτερόλεπτο, ενώ με τάση 150 βόλτ, ακινητοποιείται.

Ζητούσε την ακτίνα, τη μάζα, το φορτίο της σταγόνος.

Θέμα απίθανο, μη αναμενόμενο, εκτός της τότε φροντιστηριακής ασκησιολογίας, που επιτάθηκε από την εξίσωση της αντίστασης του αέρα (ένας τύπος χαμένος στις αράδες της Φυσικής του Μάζη, ανύπαρκτος σχεδόν για όλους. Έπρεπε ο διαγωνιζόμενος υποψήφιος από ότι τυχόν θυμόταν και από τα λίγα βοηθητικά στοιχεία της εκφώνησης – ότι η δύναμη είναι ανάλογη του εμβαδού της μετωπικής διατομής της σταγόνος και του τετραγώνου της ταχύτητας, αλλά και από τον συντελεστή της αντίστασης του αέρος σε μονάδες CGS δύο επί δέκα εις την μειον τέσσερα, να ταιριάξει ένα τύπο με βάση την συμφωνία των μονάδων, να συμπεριλάβει την πυκνότητα του αέρος και μετά από όλη αυτή την περιπέτεια να επιχειρήσει μια λύση, κατά τα άλλα δεν είχε τίποτε το δύσκολο, βατή που λέγαμε αργότερα)

Tα θέματα τότε έρχοταν με τηλέτυπο στις κατά τόπους Νομαρχίες και από εκεί προωθούνταν στα λιγοστά εξεταστικά κέντρα. Έτσι στα Γιάννενα και στο τότε κτίριο του Πανεπιστημίου επί της Δομπόλη έγραφαν υποψήφιοι από όλη την Ήπειρο, αλλά και από την Κέρκυρα και τη Λευκάδα.

Τα θέματα δεν είχαν τυπωμένους αριθμούς, σύμβολα, αλλά μόνο λέξεις π.χ. δύναμη εφ ισον πέντε νιούτον, πι ίσον τρία κόμα δεκατέσσερα κ.ο.κ.

Οι εκφωνητές έπρεπε να είναι πολύ προσεκτικοί, με ορθοφωνία να τονίσουν το Μ αντί του Ν, το Ψ αντί του Ξ.

Τα θέματα εκφωνούνταν δυο ή το πολύ τρεις φορές. Μία γρήγορα στην αρχή, μετά αργά σε ρυθμό υπαγόρευσης όπου οι διαγωνιζόμενοι έγραφαν τις εκφωνήσεις στα τετράδια τους, άντε και μια ακόμη να επαληθεύσουμε τι γράψαμε σαν εκφωνήσεις.

Ξεκινούσαμε το πρωί από τα σπίτια μας γύρω στις 7 και βγαίναμε από τις αίθουσες γύρω στις δυο το μεσημέρι, αλλά δεν λογαριάζαμε τίποτε, είμαστε τότε δεκαοκτώ χρονών…

ΣΧΕΤΙΚΑ: 1) Αναμνήσεις από τις εισαγωγικές εξετάσεις Σεπτεμβρίου 1970