Ανεξεταστέο το Ηρώδειο σύστημα εισαγωγικών εξετάσεων Αρβανιτόπουλου

Ράβε - ξήλωνε 30 χρόνια στην Παιδεία. Υπουργός και αλλαγή στο εξεταστικό σύστημα

Με νέα περίοδο αβεβαιότητας απειλεί μαθητές και γονείς η έλλειψη εθνικού σχεδιασμού για το σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ

Σε «πειραματόζωα» εξελίχθηκαν οι μαθητές του Λυκείου από τις εκάστοτε κυβερνήσεις, καθώς σε διάστημα 30 ετών άλλαξε ριζικά ή μερικώς το εξεταστικό σύστημα για την πρόσβαση στα τμήματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης 10 φορές.

Σχεδόν όλοι οι υπουργοί Παιδείας των τελευταίων ετών θέλησαν να συνδέσουν τη θητεία τους στην «ηλεκτρική καρέκλα» του υπουργείου με μία αλλαγή του εξεταστικού συστήματος την οποία στο τέλος πλήρωναν ακριβά σε πολιτικό επίπεδο.

Το αποτέλεσμα ήταν οι μαθητές να φτάνουν στα όρια νευρικής κρίσης καθώς πολλές φορές με άλλο σύστημα ξεκινούσαν να δώσουν πανελλαδικές εξετάσεις, και άλλο έβρισκαν στην πορεία τους.

Δεν χρειάζεται να πάμε μακριά, καθώς τη φετινή χρονιά οι μαθητές της Α' λυκείου διαγωνίστηκαν στις προαγωγικές εξετάσεις κατά 50% σε ερωτήματα που κληρώθηκαν από Τράπεζα Θεμάτων Διαβαθμισμένης Δυσκολίας.

Ο βαθμός δε που θα συγκεντρώσουν στην Α' τάξη θα προσμετρηθεί -σύμφωνα με το ισχύον σύστημα- στην τελική βαθμολογία του Λυκείου για την πρόσβαση στις σχολές των ΑΕΙ - ΤΕΙ.

Ο νέος υπουργός Παιδείας άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο αλλαγών στις εξετάσεις μέσω της Τράπεζας Θεμάτων, λέγοντας ότι "είχα καταιγισμό μηνυμάτων γι' αυτό το θέμα πριν καν αναλάβω το υπουργείο".

Είναι χαρακτηριστικό ότι την τελευταία 30ετία πέρασαν από τη θέση του υπουργού Παιδείας 21 διαφορετικοί υπουργοί (με μέσο όρο θητείας 18 μήνες) ορισμένοι εκ των οποίων έγιναν στην πορεία αρχηγοί κομμάτων.

Αρκετοί πάντως κάηκαν στο πέρασμά τους από το συγκεκριμένο υπουργείο, με αποτέλεσμα να μην καταφέρουν να επανεκλεγούν στις εθνικές εκλογές ως βουλευτές ενώ σχεδόν σε κάθε ανασχηματισμό οι υπουργοί Παιδείας είναι από τους πρώτους που αλλάζουν.

Οι 10 αλλαγές στις εξετάσεις

1. Θεσπίζονται 5 δέσμες 1983.

Στην Γ' Λυκείου θεσπίζονται δέσμες μαθημάτων από τον τότε υπουργό Παιδείας Απόστολο Κακλαμάνη. Οι δέσμες των μαθημάτων ήταν 5 και οι εξετάσεις διενεργούνταν τον Ιούνιο. Ο μαθητής αλλά και ο απόφοιτος προηγούμενων ετών που επιθυμούσε να συμμετάσχει στις εξετάσεις, έπρεπε να υποβάλει τον Μάρτιο το μηχανογραφικό του δελτίο με το οποίο επέλεγε τις σχολές της αρεσκείας του. Τέλος, προβλεπόταν κατοχύρωση επ' αόριστον της βαθμολογίας μέχρι και σε 4 μαθήματα της δέσμης.

2. Αποδεσμεύονται από το Λύκειο 1988.

Στη θέση του υπουργού Παιδείας βρίσκεται ο Γιώργος Παπανδρέου ο οποίος προχωρά σε αλλαγές ευρείας κλίμακας με αποτέλεσμα οι γενικές εξετάσεις να αποδεσμευτούν από το Λύκειο και να λάβουν χαρακτήρα αμιγώς εισαγωγικών εξετάσεων. Η συμμετοχή σε αυτές των τελειόφοιτων μαθητών δεν ήταν πλέον υποχρεωτική.

* Καταργήθηκε η συμμετοχή της μέσης γενικής βαθμολογίας των τριών τάξεων του Λυκείου στα κριτήρια επιλογής (25%).

* Περιορίστηκε χρονικά το δικαίωμα κατοχύρωσης της βαθμολογίας. Μπορούσε να κρατήσει το πολύ τρία μαθήματα και μόνο για το επόμενο έτος από αυτό της πρώτης συμμετοχής του στις εξετάσεις.

* Ορίζεται ως προϋπόθεση για τη συμμετοχή στη διαδικασίας επιλογής του κάθε τμήματος ότι ο υποψήφιος πρέπει να έχει συγκεντρώσει βαθμολογία στο βασικό μάθημα τουλάχιστον ίση με το μισό της μέγιστης δυνατής.

3. Συντελεστές για τα μαθήματα 1991.

Ο Γιώργος Σουφλιάς προχωρά σε νέες αλλαγές στο σύστημα πρόσβασης.

* Ορίζεται συντελεστής για το βασικό μάθημα 1,15 και 0,95 για καθένα από τα άλλα τρία μαθήματα.

* Καταργήθηκαν οι επί μέρους ομάδες και ο υποψήφιος μπορούσε να επιλέξει μέχρι και 60 τμήματα ΑΕΙ και ΤΕΙ από αυτά που περιλαμβάνονταν στην Ομάδα που αντιστοιχούσε στη Δέσμη του καθώς και αυτά της κοινής ομάδας.

* Καταργήθηκε η βάση στο βασικό μάθημα ως προϋπόθεση εισαγωγής.

* Διευρύνεται το χρονικό περιθώριο κατοχύρωσης της βαθμολογίας το πολύ τριών μαθημάτων μέχρι και για δύο έτη από το έτος της αρχικής συμμετοχής στις γενικές εξετάσεις.

4. ΤΕΛ: Καταργείται η ελεύθερη εισαγωγή

Το 1996 καταργήθηκαν οι ειδικές διατάξεις που προέβλεπαν της χωρίς εξέταση εισαγωγή στα ΤΕΙ των αποφοίτων τμημάτων ειδικότητας ΤΕΛ και καθιερώθηκαν ειδικές εξετάσεις για αυτούς τους αποφοίτους σε τρία μαθήματα.

5. Εξετάσεις από τη Β' Λυκείου

Το 1998 στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση Αρσένη, η οποία συνοδεύτηκε από αναταραχή στον χώρο της εκπαίδευσης, προβλεπόταν ενίσχυση της γενικής παιδείας με την εξέταση όλων των μαθημάτων σε πανελλαδικές εξετάσεις για τη Β' και τη Γ' Λυκείου από τα αποτελέσματα των οποίων θα εισάγονταν οι μαθητές στα ΑΕΙ και ΤΕΙ. Το μέτρο ίσχυσε το 1999 για τη Β' Λυκείου και το 2000 για τη Γ' Λυκείου. Οι αλλαγές κόντεψαν να γκρεμίσουν την κυβέρνηση ενώ ο Αρσένης πλήρωσε ακριβά τις ιδέες του.

6. Τα μαθήματα μειώνονται σε 10

Το 2001 ο υπουργός Παιδείας Π. Ευθυμίου άρχισε σιγά σιγά να ξηλώνει το οικοδόμημα του Αρσένη ώσπου στο τέλος δεν έμεινε δεν έμεινε σχεδόν τίποτα. Μείωσε τα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα σε 9 για τη Β' Λυκείου και 9 ή 10 (μάθημα επιλογής για τις "Αρχές Οικονομικής Θεωρίας") για τη Γ' Λυκείου. Τα υπόλοιπα πέντε εξετάζονταν ενδοσχολικά.

7. Τέλος στις γραπτές της Β' Λυκείου

Η επόμενη μεταρρύθμιση έγινε στη διάρκεια της θητείας της Μαριέττας Γιαννάκου (2004 - 2007) η οποία κατήργησε τις πανελλαδικές εξετάσεις στη Β' Λυκείου, ενώ από την επόμενη σχολική χρονιά οι μαθητές της Γ' Λυκείου θα εξετάζονται στις πανελλαδικές εξετάσεις σε έξι μαθήματα αντί των εννέα στα οποία εξετάζονταν ως σήμερα. Ταυτόχρονα εισήχθη και το βαθμολογικό όριο του δέκα (με άριστα το 20) στον βαθμό πρόσβασης για εισαγωγή σε ΑΕΙ και ΤΕΙ.

8. Παρελθόν η βάση του 10

Τρία χρόνια αργότερα, το 2010 επί υπουργίας Άννας Διαμαντοπούλου καταργείται το βαθμολογικό πλαφόν του 10 που είχε θεσπίσει η κ. Γιαννάκου, με αποτέλεσμα να αρχίσουν να εισάγονται και πάλι χιλιάδες φοιτητές στα πανεπιστήμια και τα τεχνολογικά ιδρύματα με λιγότερα από 10.000 μόρια.

9. Πρεμιέρα για την Τράπεζα Θεμάτων

Το 2013 ο υπουργός Παιδείας Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος θεσπίζει την Τράπεζα Θεμάτων για τις προαγωγικές εξετάσεις, αρχής γενομένης από τους μαθητές της Α' Λυκείου. Οι εξετάσεις πραγματοποιούνται κατά 50% μέσω κλήρωσης από την Τράπεζα θεμάτων. Υπήρξαν αντιδράσεις από μαθητές και εκπαιδευτικούς που ζητούσαν να εφαρμοστεί το μέτρο πιλοτικά και στη συνέχεια να γίνουν οι αναγκαίες βελτιώσεις. Σύμφωνα με το ισχύον σύστημα, ο βαθμός της Α' Λυκείου θα προσμετρηθεί στον γενικό βαθμό πρόσβασης για τα τμήματα της Ανώτατης Εκπαίδευσης από το 2015 - 2016.

10. Στον αέρα το νέο σύστημα

Ο Ανδρέας Λοβέρδος δεν βλέπει με καλό μάτι την Τράπεζα Θεμάτων και αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να την καταργήσει. Στην πράξη αυτό θα σημαίνει ότι το νέο σύστημα που θα ίσχυσε από το 2015 - 2016 ίσως δεν εφαρμοστεί. Σε κάθε περίπτωση διεμήνυσε στους μαθητές ότι "δεν πρόκειται να τους αιφνιδιάσω και να τους αναστατώσω. Δεν πρόκειται να κάνω αλλαγές για να αφήσω το όνομά μου".

Πηγή: Έθνος

 Σχετικό Διατελέσαντες Υπουργοί Παιδείας από το 1974 και δώθε

Στις πανελλήνιες εξετάσεις πριν 34 χρόνια

...κάθε φορά το εσπέρας που συνέρχονται στο υπουργείο παιδείας οι θεματοδότες και αρχίζουν να κατεβάζουν (προτείνουν) ιδέες και θέματα, να ανοίγει μια κουρτίνα και τρία πουλάκια  με ανθρώπινη φωνή να λένε
Το πρώτο: Θυμηθείτε απόψε τον Ράμμο -
Το δεύτερο  Θυμηθείτε τότε που δίνατε εσείς εξετάσεις -
Το τρίτο το καλύτερο:   Οι πιο καλοί σας αριστούχοι  μαθητές ΔΕΝ θα δώσουν ποτέ αν χρειασθεί ένα ποτήρι νερό, θα κάνουν ότι ΔΕΝ σας είδαν, θα σας προσπεράσουν λέγοντας ΔΕΝ προβλέπεται αν τυχόν τους συναντήσετε μεγάλους γιατρούς σε πανεπιστημιακά νοσοκομεία 

Τότε που δίναμε - 1977 ... ο Λουκάς βγήκε ασπροπρόσωπος!

Καθώς γράφω αυτές τις γραμμές δεν ξέρω τι αποφάσισε η ΟΛΜΕ και αν θα γίνει η απεργία μέσα στις εξετάσεις, αλλά ετσι κι αλλιώς το σημερινό το θέμα είναι προέκταση του χτεσινού. Για μια φορά, θα μου επιτρέψετε να γράψω μερικές δικές μου αναμνήσεις (συνήθως βάζω του πατέρα μου), από την εποχή που έδωσα όχι πανελλήνιες, γιατί τότε δεν λέγονταν έτσι, αλλά εισαγωγικές εξετάσεις για τα ΑΕΙ, το σωτήριον έτος 1977. Βέβαια, οι αναμνήσεις μου μπορεί να φανούν βαρετές, αλλά γι’αντάλλαγμα θα μπορέσετε κι εσείς ν’αφηγηθείτε τις δικές σας. Ένα άλλο κακό με τις αναμνήσεις είναι ότι έχουμε την τάση είτε να εξιδανικεύουμε το παρελθόν, είτε, αντίθετα, να παρασταίνουμε αβάσταχτα σκληρά και δύσκολα τα χρόνια που περάσαμε, σε μια όχι και τόσο έμμεση μομφή προς τους τωρινούς νέους “που τα βρίσκουν όλα στο πιάτο”, και να καταντάμε σαν τους τέσσερις Γιορκσιριώτες στο γνωστό σκετσάκι των Μόντι Πάιθον, που πλειοδοτώντας ο ένας μετά τον άλλο σε ανατριχιαστικές αναμνήσεις της βασανισμένης νιότης τους φτάνουν να λένε πως δούλευαν 48 ώρες τη μέρα.

Τότε δίναμε όχι Μάιο, αλλά τέλη Αυγούστου με αρχές Σεπτεμβρίου, έτσι το πολύ διάβασμα έπεφτε καλοκαιριάτικα και επειδή υπήρχαν αυτοί οι τρεις επιπλέον μήνες ο πολύς κόσμος άρχιζε τα φροντιστήρια μόλις τελείωνε την 5η Γυμνασίου, όχι από την αρχή της 5ης, που άλλωστε τώρα λέγεται Β’ Λυκείου. Το πρώτο μάθημα δεν ήταν η Έκθεση, όπως τώρα, που είναι κοινό σε όλες τις κατευθύνσεις, τότε άρχιζε η κάθε κατεύθυνση με το δικό της μάθημα, εμείς (δηλαδή ο Πολυτεχνικός-Φυσικομαθηματικός-Γεωπονοδασολογικός Κύκλος, όπως λεγόμασταν) ξεκινήσαμε στις 26 Αυγούστου με Άλγεβρα. Μη νομίζετε ότι η ημερομηνία χαράχτηκε στη μνήμη μου ανεξίτηλα: έψαξα και τη βρήκα τώρα σε εφημερίδες της εποχής.

Είχαμε μαζευτεί εκείνο το πρωί έξω από το συγκρότημα των σχολείων στην οδόν Αρτάκης, στη Νέα Σμύρνη και συζητούσαμε σε πηγαδάκια περιμένοντας να μας φωνάξουν μέσα. – Άκουσα πως θα πέσουν συναρτήσεις, είπε ο Γιώργος ο Π. – Στ’ αρχίδια μας! τον έκοψε αγέρωχα ο Λουκάς, ο φροντιστής μας, που είχε έρθει να μας εμψυχώσει, άλλωστε δυο βήματα πιο πέρα ήταν το φροντιστήριό μας. “Ό,τι και να πέσει, θα σκίσουμε!”, δήλωσε με ύφος που δεν σήκωνε αντιρρήσεις.

Πέσανε όντως συναρτήσεις, τα θέματα μπορείτε να τα βρείτε εδώ, αλλά δεν σκίσαμε. Θυμάμαι πως έχασα ένα ολόκληρο θέμα, και κάτι ψιλά από τα άλλα, οπότε πήγαινα μάξιμουμ για 12-13 με άριστα το 20. Ήτανε όμως άλλες εποχές τότε, οι βάσεις δεν είχαν φτάσει στο Θεό, ένα στραβοπάτημα μπορούσες να το καλύψεις, όχι όπως τώρα που πρέπει να μαζέψεις 19.000 μόρια, οπότε με ένα 13/20 βγαίνεις και μαθηματικά απ’ το παιχνίδι. Κι έτσι δεν έχασα ολότελα τις ελπίδες μου.

Ούτε οι άλλοι δυο που κάναμε μαζί φροντιστήριο γράψαν καλά Άλγεβρα -και είχαμε ν’ ακούμε και τη γκρίνια του Λουκά, να μας μαλώνει που τον κάναμε ρεζίλι. Διότι ξέχασα να πω ότι με δυο φίλους και συμμαθητές είχαμε διαλέξει να μην πάμε στα μεγάλα φροντιστήρια του κέντρου (ο Ηράκλειτος ήταν τότε ονομαστός), αλλά σε ένα συνοικιακό, που είχε καλό όνομα -κι έτσι κάναμε ένα μικρό γκρουπάκι, τρία άτομα, και εναποθέσαμε τις ελπίδες μας στον Λουκά.

Γιατί ο Λουκάς τα έκανε ο ίδιος όλα τα μαθήματα, Άλγεβρα, Γεωμετρία-Τριγωνομετρία, Φυσική και Χημεία. Οι φίλοι μας που πήγαιναν σε συμβατικά φροντιστήρια παραξενεύονταν πώς είναι δυνατόν ο ίδιος καθηγητής να τα διδάσκει όλα, αλλά το αυτί του Λουκά δεν ίδρωνε, τα κατάφερνε μια χαρά. Μάλιστα, τον πρώτο καιρό είχε επιχειρήσει να μας κάνει και Έκθεση, αλλά ύστερα από ένα επεισοδιακό πρώτο μάθημα του ζητήσαμε να μας φέρει κανονικό φιλόλογο, γιατί παρόλο που μας άρεσαν τα αποφθέγματά του (“Επιστήμη με συμφέροντα, ρε αρουραίοι, δεν είναι επιστήμη, είναι καφενείο”) σκεφτήκαμε πως δεν θα άρεσαν στους βαθμολογητές. “Από Σεπτέμβρη θα φέρω φιλόλογο”, μας υποσχέθηκε. Αλλά για να φέρει φιλόλογο έπρεπε να τον πληρώνει, οπότε η υπόσχεση ανανεώθηκε για τα Χριστούγεννα, μετά για το Πάσχα, και μπήκε το καλοκαίρι και έκθεση δεν είχαμε κάνει. Βέβαια εκθέσεις γράφαμε στο σχολείο, και τότε η έκθεση ήταν σκέτη έκθεση ιδεών, όχι όπως τώρα που έχει περιλήψεις και αναλύσεις κειμένων, οπότε δεν ανησυχούσαμε και πολύ.

Τελικά ο πολυπόθητος φιλόλογος ήρθε μέσα στον Αύγουστο, μας έκανε ένα μάθημα, μας έδωσε πέντε θέματα αναπτυγμένα από τον ίδιο, και μετά συζητήσαμε το θέμα “Η αμφιβολία οδηγεί στη γνώση ή η γνώση στην αμφιβολία;” που είχε πέσει σε εξετάσεις δυο χρόνια νωρίτερα. Τυχεροί ήμασταν, γιατί στη δική μας τη χρονιά έπεσε θέμα παρεμφερές. Τον ακριβή τίτλο τον είχα ξεχάσει, αλλά κοιτάζω τώρα στην εφημερίδα και βλέπω πως ήταν: “Η αμφιβολία χωρίς προκατάληψη και η δημιουργική απορία ως προϋποθέσεις κάθε επιστήμης”. «Παλουκάκι», ήταν η ετυμηγορία τότε, αλλά έγραψα καλούτσικα, το ίδιο και οι άλλοι δυο της παρέας.

Η Έκθεση ήταν το δεύτερο μάθημα που δώσαμε, στις 29 Αυγούστου. Μετά, στις 31 Αυγούστου, γράψαμε Γεωμετρία-Τριγωνομετρία. Εκεί δεν ήταν τόσο δύσκολα τα θέματα όσο στην Άλγεβρα, αλλά ήταν πολλά, με αποτέλεσμα να τελειώσω την τελευταία στιγμή -με τη σημαία έτοιμη να πέσει, θα λέγαμε στο σκάκι. Ο επιτηρητής ήρθε από πάνω μου για να μου πάρει την κόλλα ενώ τελείωνα την τελευταία απόδειξη, με το ένα χέρι έσπρωχνα το δικό του και με το άλλο έγραφα τα τελευταία σύμβολα. Τελικά παρά την πίεση χρόνου δεν έκανα κανένα λάθος, κι έτσι ανέβηκε και η ψυχολογία μου, όπως θα λέγαμε σήμερα.

Μετά, τη Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου, γράψαμε Χημεία, που ήταν το καλό μου μάθημα. Εκεί τα πήγα καλά. Στο μάθημα αυτό ξέσπασε κι ένα μικροσκάνδαλο, όταν σε ένα εξεταστικό κέντρο σχετικά κοντά μας, στη Δάφνη, έπιασαν έναν υποψήφιο που έπαιρνε τις λύσεις των θεμάτων με ασύρματο, όπως του τις υπαγόρευαν φίλοι του. Είχε ολόκληρη εγκατάσταση με δέκτη και καλώδια που τη φορούσε κατάσαρκα, και ένα ακουστικό στο αυτί. Ήταν και μεγάλος, 22 χρονών.

Τελευταίο μάθημα, στις 7 Σεπτεμβρίου, η Φυσική. Εκεί οι θεματοθέτες θέλησαν να πρωτοτυπήσουν, κι έβαλαν ένα θέμα εντελώς έξω από τα καθιερωμένα. Το μισοθυμόμουν έτσι κι αλλιώς, αλλά το αντιγράφω αυτολεξεί όπως το βρίσκω στην εφημερίδα. “Τι καλείται μάζα και τι βάρος ενός σώματος; Αν σας ζητούσαν να μετρήσετε τη μάζα και το βάρος ενός σώματος στον πλανήτη Άρη, ποια όργανα θα χρησιμοποιούσατε αντίστοιχα; Αν γνωρίζετε τη μάζα ενός σώματος και την παγκόσμια σταθερά έλξεως, ποια είναι τα υπόλοιπα στοιχεία του πλανήτη Άρη που πρέπει να γνωρίζετε για να υπολογίσετε το βάρος του σώματος στην επιφάνεια του πλανήτη; (Σημ.: Ο πλανήτης Άρης να θεωρηθεί σφαιρικός).” Ποτέ δεν ήμουν καλός να βρίσκω τη λύση στο φτερό χωρίς να την έχω έτοιμη από τα πριν (“πάνω στη σκακιέρα”, θα έλεγα τότε, που έπαιζα και σκάκι), αλλά εδώ μου ήρθε μια καλή ιδέα, που δεν τη θυμάμαι βέβαια τώρα, κι έτσι κάτι σωστό έγραψα, που το επαλήθευσα και την άλλη μέρα από τις εφημερίδες.

Τότε δηλώναμε τις σχολές της επιλογής μας στο μηχανογραφικό από τα πριν, και στον δικό μας κλάδο η τελευταία σχολή ήταν οι Δασολόγοι Θεσσαλονίκης (αν θυμάμαι καλά, στην Αθήνα δεν είχε Δασολόγους), οπότε συχνά άκουγες στις κουβέντες μας “έστω και Δασολόγος Θεσσαλονίκης”. Όσοι έδιναν και ΚΑΤΕΕ (τα αντίστοιχα των ΤΕΙ) είχαν το αντίστοιχο κάτω όριο, Μηχανικών Αυτοκινήτων Κοζάνης. Όταν όμως βγήκαν τα αποτελέσματα, είχα περάσει στην πρώτη σχολή που ήθελα, με το μαγικό νούμερο 187, μαγικό επειδή ισοβάθμησα στην τελευταία θέση με άλλους 15 κι έτσι από 35 εισακτέους περάσαμε 50 (και αποφοιτήσαμε 200, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία). Το άριστα ήταν 220, δηλαδή 40 σε κάθε μάθημα και 20 το απολυτήριο Γυμνασίου, 5×40+20. Εγώ είχα 18 στο απολυτήριο, άρα έπιασα 169 μονάδες στα μαθήματα. Στην Άλγεβρα, που ήταν το Βατερλό μου, πήρα τελικά 26, το μέγιστο που έλπιζα. Στην Έκθεση 32, που μου είχε φανεί πολύ καλό τότε, και μετά 37-38-39  αντίστοιχα σε Φυσική, Γεωμετρία και Χημεία. Και οι άλλοι δυο φίλοι μου πέρασαν στην πρώτη και τη δεύτερη επιλογή τους, στο Μετσόβιο, οπότε ο Λουκάς, συνολικά, βγήκε ασπροπρόσωπος και πίναμε νερό στ’ όνομά του.

Το να συγκρίνεις το παρελθόν με το παρόν και να βρίσκεις το παρελθόν καλύτερο, είναι ένδειξη πως έχεις γεράσει, αλλά εμένα το εξεταστικό σύστημα που είχαμε τότε μου φαίνεται καλύτερο, γιατί δεν υπήρχε ο πληθωρισμός των βάσεων, που έχει οδηγήσει τις περιζήτητες σχολές σε στρατοσφαιρικά ύψη -γιατί, όταν η βάση έχει φτάσει σε μέσον όρο 19,5 μου φαίνεται αδύνατο να ξεχωρίζουν οι υποψήφιοι με βάση την αξία τους -για να γίνει αυτό χρειάζονται πιο αδρές γραμμές, δεν βολεύουν τα μιλιγκράμ. Εκτός αυτού, όπως ήδη είπα, με το σημερινό επίπεδο των βάσεων δεν συγχωρείται το στραβοπάτημα -ενώ στην εποχή μου, όπως είδαμε, μπορούσε κανείς να περάσει στη σχολή με την ψηλότερη βάση ακόμα κι αν τα είχε κάνει μούσκεμα σε ένα μάθημα (όχι και εντελώς μούσκεμα πάντως).

Θυμάμαι πως όταν άλλαξε το σύστημα, δυο-τρία χρόνια μετά πρέπει να ήταν, γύρω στο 1979-80, είχα στομφωδώς προβλέψει ένα σωρό δεινά για την εκπαίδευση και για τη χώρα, και ακόμα και σήμερα, αν κάποιος μου πει ότι η παιδεία άρχισε να παρακμάζει από το 1982 επειδή καθιερώθηκε το μονοτονικό ή από το 1976 επειδή καθιερώθηκε η δημοτική, μπορεί να απαντήσω ότι η αληθινή υδροκριτική γραμμή είναι πριν και μετά τη θέσπιση των Πανελλήνιων εξετάσεων. Χαζομάρα βέβαια, αφού τα φαινόμενα αυτά δεν εξαρτώνται από έναν μόνο παράγοντα, αλλά εκείνοι άρχισαν πρώτοι.

Όσο για τα παιδιά που δίνουν, είτε αύριο είτε όποτε αρχίσουν οι εξετάσεις, καλή τους επιτυχία -τα δύσκολα αρχίζουν μετά.

ΠΗΓΗ Σαραντάκος 

Πως είδαν οι σκιτσογράφοι την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση ... διαχρονικά ( Β )

..........................................................................................

Οι επόμενες τέσσερις "μισές" σελίδες (εικόνες - κείμενα) προέρχονται από το βιβλίο "Από το κοντύλι στον υπολογιστή" των Αλέξη Δημαρά - Βάσως Βασιλού Παπαγεωργίου, εκδόσεις Μεταίχμιο.

.......................................................................

Προσεχώς αλλαγή συστήματος εισαγωγής σε ΑΕΙ - ΤΕΙ

Να αλλάξει το σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ
(άρθρο στο ΒΗΜΑ, στις 24 Ιουλίου 1994)
Την ανάγκη αλλαγής του συστήματος εισαγωγής στα Πανεπιστήμια και στα Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (ΤΕΙ) διαπιστώνουν κάθε χρόνο, μετά τα αποτελέσματα των γενικών εξετάσεων, αμέσως και εμμέσως ενδιαφερόμενοι, ειδικοί και μη.
Αιτία – δυστυχώς όχι αφορμή – είναι οι βάσεις, ανεξαρτήτως του επιπέδου στο οποίο κυμαίνονται.
Όταν φθάνουν στα ύψη, όπως εφέτος (1994), επισημαίνεται ότι είναι τουλάχιστον άδικο υποψήφιοι που βαθμολογήθηκαν με 17 ή 18 να μένουν εκτός πανεπιστημίων και καταγγέλλεται εκ των υστέρων ότι τα θέματα ευνόησαν τους «παπαγάλους».
Όταν «πιάνουν πάτο», όπως πέρυσι (1993), γίνεται λόγος για «σφαγή» των υποψηφίων και η Κεντρική Επιτροπή των Γενικών Εξετάσεων (ΚΕΓΕ) δέχεται μομφές για τα δύσκολα θέματα τα οποία επέλεξε.
Και στη μία και στην άλλη περίπτωση η ευθύνη επιρρίπτεται στο σύστημα των εισαγωγικών εξετάσεων. Υποψήφιοι και γονείς ζητούν την αλλαγή του συστήματος και οι εκάστοτε αρμόδιοι της πολιτείας την υπόσχονται.
Είναι – βλέπετε – ανώδυνη, καθώς δεν συνδέεται με τον ετήσιο προϋπολογισμό. Ικανοποιεί, έστω και προσωρινώς, τους αγανακτισμένους πολίτες και δημιουργεί την εντύπωση επιτέλεσης έργου. Τόσο μάλιστα που παλαιότερα - επί υπουργίας Β. Κοντογιαννόπουλου – μικροαλλαγές γίνονταν πριν ακόμη από την ετήσια κρίσιμη περίοδο. Τα τελευταία χρόνια οι υποσχέσεις για αλλαγή του συστήματος εισαγωγής στα ΑΕΙ και στα ΤΕΙ δίνονται με ένα χρονικό ορίζοντα τριών ετών «ώστε ο μαθητής της πρώτης Λυκείου να γνωρίζει εξαρχής πως θα εξετασθεί για να εισαχθεί στο Πανεπιστήμιο». Τη φράση αυτή –την πολύ ορθή – είπε προς το τέλος της θητείας του στο Υπουργείο Παιδείας, ο κ. Β. Κοντογιαννόπουλος, την επανέλαβε ο κ. Γ. Σουφλιάς, σε αυτήν επέμενε ο κ. Δ. Φατούρος και εδήλωσε μόλις την προηγούμενη εβδομάδα και ο κ. Γ. Α. Παπανδρέου.
Έχουν εν τω μεταξύ παρέλθει έτη πέντε (από το 1989), έχουν συσταθεί ισάριθμες επιτροπές, αλλά επί του πρακτέου ουδέν.
Ίσως διότι η εκ βάθρων αλλαγή του συστήματος των εισαγωγικών εξετάσεων απαιτεί κατ’ αρχήν ριζική επισκευή του εθνικού εκπαιδευτικού οικοδομήματος. Πράγμα που σημαίνει ότι αφαιρείται από το Λύκειο ο άχαρος ρόλος του προθάλαμου για τα ΑΕΙ και ΤΕΙ, ότι αναδιοργανώνεται το Γυμνάσιο, ότι δίνεται η πρέπουσα σημασία στο Δημοτικό Σχολείο.
Ίσως διότι ο κ. Γ. Ράλλης, που επεχείρησε παλαιότερα τέτοιου είδους αλλαγή στο σύστημα των εισαγωγικών εξετάσεων «δοκιμάζοντας» τους υποψηφίους – όχι ενδεχομένως με τον επιτυχέστερο τρόπο – από τη δεύτερη τάξη του Λυκείου, λίγο έλειψε να χάσει τη βουλευτική έδρα του.
Ίσως διότι είναι πράγματι δύσκολο να αποφασίσει η εκάστοτε κυβέρνηση αν θα ασκήσει εκπαιδευτική ή κοινωνική πολιτική μέσω του συστήματος εισαγωγής στα Πανεπιστήμια.
Μια πρόταση είναι να επανεμπλακεί το Λύκειο στο σύνολό του στη διαδικασία επιλογής των μαθητών για τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ .
Εργασίες και ερωτήσεις πολλαπλών επιλογών συνδυαζόμενες με εξετάσεις παραδοσιακού τύπου μπορούν να αποτελέσουν, παραδείγματος χάριν, μια μορφή συστήματος εισαγωγής στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ, ενώ μια άλλη πρόταση είναι να έχουν λόγο στην επιλογή των νέων φοιτητών τα ίδια τα Πανεπιστήμια, στη διάρκεια ενός προπαρασκευαστικού έτους. Και στις δυο περιπτώσεις αποφεύγεται η στιγμιαία επιλογή. Στην πρώτη όμως είναι απαραίτητη η αναμόρφωση των αναλυτικών προγραμμάτων, η αλλαγή του τρόπου διδασκαλίας και η κατάλληλη επιμόρφωση των καθηγητών, ενώ στη δεύτερη απαιτούνται κονδύλια, κτίρια και διδακτικό προσωπικό.
Το θέμα πάντως είναι ότι δεν μπορεί να εξακολουθήσει για πολύ να καθορίζει το μέλλον των νέων μια τρίωρη εξέταση και μόνον.

..................................................................................................
(Μετά ως γνωστόν, σε λίγο καιρό επιχειρήθηκε η «μεταρρύθμιση» του Γεράσιμου Αρσένη (Σεπ. 1996 – Απρ. 2000), όπου για την εισαγωγή στα ΑΕΙ – ΤΕΙ γίνονταν πανελλήνιες εξετάσεις σε όλα τα μαθήματα στη Β και στη Γ Λυκείου, ένα εξοντωτικό σύστημα.
Διόρθωση – απάλυνση - του εξεταστικού συστήματος εισαγωγής από τον Πέτρο Ευθυμίου (Απρ.2000 – Μαρτ. 2004) που περιόρισε τα εξεταζόμενα μαθήματα σε 9.
Άλλες διορθώσεις με μείωση των εξεταζόμενων μαθημάτων από 9 σε 6 από την Μαριέττα Γιαννάκου (Μαρ. 2004 – Σεπ. 2007) με την παράλληλη κατάργηση των πανελλήνιων εξετάσεων στη Β Λυκείου.
Ο Ευριπίδης Στυλιανίδης (Σεπ. 2007 – Ιαν 2009) μάλλον δεν άλλαξε κάτι στο σύστημα εισαγωγής που μοιάζει πιο πολύ με το σύστημα των Δεσμών (αυτό που προσπάθησε να καταργήσει ο Γερ. Αρσένης (γιατί έλεγαν ότι ήταν ένα σύστημα των τεσσάρων εξεταζόμενων μαθημάτων, που και αυτά διδάσκονταν εκτός Σχολείου!)
Το ίδιο και ο Άρης Σπηλιωτόπουλος στη ολιγόμηνη παραμονή του στο ΥΠΕΠΘ (Ιαν. 2009 – Οκτ. 2009), δεν πρόλαβε να αλλάξει κάτι στο σύστημα εισαγωγής.
Την πολιτική «μοίρα» του Ράλλη ακολούθησαν με τον ένα ή άλλο τρόπο ο Β. Κοντογιαννόπουλος, ο Γερ. Αρσένης, η Μαριέτα Γιαννάκου, και εν μέρει ο Ευρ. Στυλιανίδης, πιθανώς και ο Πέτρος Ευθυμίου (δεν είναι σήμερα Υπουργός, ούτε νομίζω πολυακούγεται, αυτό το τελευταίο δεν το θεωρώ άσχημο)
ενώ ο Γιώργος Παπανδρέου – επί υπουργίας του οποίου (στο τότε ΥΠΕΠΘ από τον Ιούλιο 1994 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1996) γράφτηκε το άρθρο στο ΒΗΜΑ - είναι σήμερα (2011) Πρωθυπουργός.
Τώρα αναμένεται ξανά ένα «νέο» σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ – ΤΕΙ, ενώ πλείστοι όσοι πτυχιούχοι αναζητούν εργασία, μεταναστεύουν γυρεύοντας μια θέση στον ήλιο.

Ξανά "δίκαιες και ανθρώπινες" εισαγωγικές εξετάσεις μας τάζουν