Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2009

120.000 φορητοί PC, one laptop per student, ...Πολλά τα λεπτά Άρη!


Φαινόμενα κερδοσκοπίας παρουσιάστηκαν στην αγορά με αφορμή τα μαθητικά λάπτοπ. Οι εταιρίες, που πριν το καλοκαίρι τιμολογούσαν ένα netbook από 240 έως 350 ευρώ, σήμερα, έχουν ανατιμήσει τους φορητούς υπολογιστές έως και 55% πάνω από την αρχική τους αξία.

Η διανομή του κουπονιού των 450 ευρώ ξεκίνησε στις αρχές της περασμένης εβδομάδας και άπαντες περιμένουν την 1η Οκτωβρίου, οπότε και μπορούν οι γονείς των μαθητών να σπεύσουν να αποκτήσουν τον υπολογιστή που προτιμούν. Υπενθυμίζεται ότι περίπου 120.000 φορητοί υπολογιστές μικρού μεγέθους (γνωστοί και ως netbooks) θα πουληθούν, ένα νούμερο διόλου ευκαταφρόνητο, ιδίως σε περίπτωση κρίσης.

Οι μαθητικοί φορητοί υπολογιστές θα περιλαμβάνουν, με ευθύνη των προμηθευτών, προεγκατεστημένο το σύνολο του προβλεπόμενου εκπαιδευτικού λογισμικού (16 εκπαιδευτικοί τίτλοι) και των σχολικών βιβλίων για όλες τις τάξεις του γυμνασίου. Ο φορητός μαθητικός υπολογιστής αποτελεί τεχνολογικό εργαλείο άμεσης αξιοποίησης στην εκπαιδευτική διαδικασία, είτε στο σχολείο είτε στο σπίτι, χωρίς να απαιτείται καμία τεχνική ενέργεια από την πλευρά των γονέων ή των μαθητών.

Φαινόμενα κερδοσκοπίας

Ένας φορητός υπολογιστής netbook, με προδιαγραφές «μαθητικού υπολογιστή», λίγο πριν από το καλοκαίρι αλλά και κατά τη διάρκεια των θερινών μηνών, ανάλογα με την κατασκευάστρια εταιρεία και τα τεχνικά χαρακτηριστικά που διέθετε, κόστιζε από 240 ως 350, το πολύ 390 ευρώ. Σήμερα όμως, όταν οι μαθητές, με το κουπόνι των 450 ευρώ για την απόκτηση μαθητικού υπολογιστή, ανακαλύπτουν ότι η αξία τους έχει ανεβεί έως και 55%. Όμως, αν κάποιος απλός ιδιώτης προσέλθει σε κάποιο κατάστημα για να αγοράσει ένα netbook, θα το πληρώσει στην κανονική τιμή του, από 240 έως 390 ευρώ.

Ένα άλλο θέμα αφορά τα κριτήρια με τα οποία έγινε η επιλογή του λογισμικού για τη λειτουργία του «μαθητικού λάπτοπ», δηλ. του λειτουργικού συστήματος και κάποιων βασικών εφαρμογών, όπως τον περιηγητή του διαδικτύου, εφαρμογή e-mail κτλ., καθώς και του εκπαιδευτικού λογισμικού. Το εμπορικό λογισμικό, εκτός του ότι κοστίζει αρκετά χρήματα, παραμένει ερμητικά κλειστό στις όποιες αναζητήσεις του χρήστη σε αντίθεση με το ελεύθερο λογισμικό, που επιτρέπει πειραματισμό και δημιουργικότητα εκ μέρους του χρήστη. Επιπλέον, κάποια στιγμή οι μαθητές και άρα οι γονείς θα κληθούν να αναβαθμίσουν κάποιο ή κάποια προγράμματα από το λογισμικό που θα προμηθευθούν, ακόμη και για το λογισμικό προστασίας από τους ιούς. Ως γνωστόν, οι αναβαθμίσεις κοστίζουν και ενίοτε όχι ιδιαίτερα φτηνά.

Tο project του ΜΙΤ, Οne Laptop Ρer Child, κόστισε τότε 80 δολάρια, ενώ σήμερα, μόλις τρία-τέσσερα χρόνια μετά, επισημαίνει η εφημερίδα «Το Βήμα», φθάσαμε σε μια λύση με υπερτετραπλάσιο κόστος για το ελληνικό Δημόσιο, χωρίς να προσφέρει ουσιαστικά τίποτε παραπάνω στους Έλληνες μαθητές.

Πηγή: Το Βήμα, Ημερησία, Ναυτεμπορική
Σχέσιν έχοντα: 1) Το τέλος του μαυροπίνακα, εντάξει κόψε κάτι!

Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2009

Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2009

Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου 2009

Βρε πως αλλάζουν οι καιροί!


Υπήρξαν και εμπνευσμένοι Δάσκαλοι, αγαπητοί στους μαθητές τους, όπως ο φιλόλογος Χαρίλαος Γκεσούλης που εικονίζεται με τον ... λαό του, εν χορδαίς και οργάνοις, γύρω στο 1962, σε μια εκδρομή του τότε Πρακτικού τμήματος της Ζωσιμαίας Σχολής.

Τετάρτη, 9 Σεπτεμβρίου 2009

Διασταυρωθήκατε με αρκούδα; Πείτε της: Πέρνα κυρά μου πέρνα!, πριν χάσετε τη φωνή.


Μία κατά… μέτωπο συνάντηση με μία μεγαλόσωμη αρκούδα είχε το βράδυ της Δευτέρας ένας κτηνοτρόφος λίγο έξω από το Μονοδένδρι του Δήμου Κεντρικού Ζαγορίου.

Ήταν λίγο μετά τις 10 το βράδυ, όταν ο κτηνοτρόφος βρισκόταν στο τροχόσπιτο που έχει δίπλα από τη στάνη, όπου διατηρεί γίδια και πρόβατα, όταν άκουσε έντονο θόρυβο, προερχόμενο από το μουλάρι που είχε δεμένο λίγα μέτρα από το τροχόσπιτο.

Βγαίνοντας από αυτό αντίκρισε σε μικρή απόσταση την αρκούδα και το μουλάρι του να έχει κόψει το σχοινί με το οποίο ήταν δεμένο και να τρέχει προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Ο κτηνοτρόφος μαζί με τα τέσσερα σκυλιά του κινήθηκε προς το μέρος της αρκούδας και σύμφωνα με τη δική του μαρτυρία προς τους υπαλλήλους του Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου που βρέθηκαν χθες το πρωί στην περιοχή, είδε το μεγαλόσωμο ζώο να σηκώνεται στα πίσω του πόδια και όταν το πλησίασε, κινήθηκε και αυτό προς το μέρος του, χωρίς ευτυχώς να τον χτυπήσει.

Η αρκούδα οπισθοχώρησε ύστερα και από τις κραυγές του κτηνοτρόφου, που λίγο μετά βρήκε και το μουλάρι, που προφανώς γλίτωσε την τελευταία στιγμή από το μεγαλόσωμο ζώο.

Σύμφωνα με τη μαρτυρία του κτηνοτρόφου, που βρέθηκε πρώτη φορά αντιμέτωπος πρόσωπο με πρόσωπο με μία αρκούδα, το άγριο ζώο ήταν εξαιρετικά μεγαλόσωμο, φάνηκε όμως να τρομάζει το ίδιο ή και περισσότερο όταν είδε τον κτηνοτρόφο και τα σκυλιά να την πλησιάζουν.

Το περιστατικό σίγουρα δεν χαρακτηρίζεται πρωτοφανές, ούτε από τους υπαλλήλους του Φορέα Διαχείρισης, ωστόσο ο κτηνοτρόφος θα πρέπει να αισθάνεται τυχερός που η απρόοπτη αυτή συνάντηση με την αρκούδα δεν είχε καμία απολύτως επίπτωση στην σωματική του ακεραιότητα.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Αναρτήθηκε από epirusgate.blogspot.com στις 2:05 πμ


Κυριακή, 6 Σεπτεμβρίου 2009

Σχολική τάξη από μάρμαρο

Το μουσείο που φιλοξενεί έργα κυρίως του γιαννιώτη γλύπτη, αλλά και δημιουργήματα των μαθητών του στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, στεγάζεται στους χώρους του σχολείου στο Ελληνικό, εκεί που ήταν μαθητής και ο ίδιος ο καλλιτέχνης.
Αυτό το σημείο, της επιστροφής του στο γενέθλιο τόπο με τα έργα του, τονίστηκε ιδιαίτερα στα χθεσινά εγκαίνια στα οποία παραβρέθηκαν κυριολεκτικά οι πάντες.
Από το μητροπολίτη Ιωαννίνων Θεόκλητο και τον υφυπουργό εθνικής Άμυνας Κώστα Τασούλα, τους βουλευτές Ιωαννίνων του ΠΑΣΟΚ Βαγγέλη Αργύρη και Μιχάλη Παντούλα, τις πρυτανικές αρχές του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, ο πρύτανης Γιάννης Γεροθανάσης και ο αντιπρυτανης Γιώργος Παπαγεωργίου, ο αναπληρωτής πρέσβης της Γερμανίας στην Ελλάδα Γκι ντε λα Κρουά, η ιστορικός τέχνης Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα, ο πρύτανης της ΑΣΚΤ Τριαντάφυλλος Πατρασκίδης, ο πρόεδρος της Πανηπειρωτικής Κώστας Αλεξίου και φυσικά, οι οικοδεσπότες:

Ο δήμαρχος Κατσανοχωρίων Βασίλης Χήτας, ο δήμαρχος Παμβώτιδας Βαγγέλης Πήχας, ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Παναγιώτης Νούτσος και ο γλύπτης, Θόδωρος Παπαγιάννης. Λίγο αργότερα έφτασε ο νομάρχης Αλέκος Καχριμάνης και το δήμο Ιωαννιτών εκπροσώπησε ο Δημήτρης Ζώης. Επίσης, παραβρέθηκαν οι τέως δήμαρχοι Ιωαννιτών Φίλιππας Φίλιος, Λευτέρης Γκλίναβος και Τάσος Παπασταύρος, ενώ παρών ήταν και ο δήμαρχος του Ελληνικού, στην Αθήνα.

Οι ομιλίες ήταν αρκετές και εκτάθηκαν από καλλιτεχνικά μέχρι και πολιτικά πεδία.

Ο δήμαρχος Κατσανοχωρίων για παράδειγμα δεν παρέλειψε να πει ότι «εδώ, ό,τι μας προσφέρουν το αξιολογούμε. Όταν μας αδικούν, αγωνιζόμαστε», αναφερόμενος στην υπόθεση της χωροθέτησης του ΧΥΤΑ δίπλα στο Ελληνικό.

Στη συνέχεια, ο κ. Νούτσος ξεκίνησε τη δική του παρουσίαση, στο οικείο του ύφος, με μια αναφορά στον Χιουμ και τονίζοντας στη συνέχεια ότι το μουσείο, είναι αποκλειστικά «έργο Παπαγιάννη», από τη σύλληψη ως την ολοκλήρωσή του, ενώ είπε ακόμη πως η τοπική αυτοδιοίκηση αγκάλιασε το έργο. «Είναι μια μορφή ευεργεσίας» συνέχισε ο κ. Νούτσος, για να καταλήξει λέγοντας ότι εξυπηρετεί «την ανάγκη γείωσης και απογείωσης από την πραγματικότητα».

Στη συνέχεια, το λόγο πήρε η ιστορικός τέχνης Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα, ιστορικό τέχνης και καθηγήτρια στην ΑΣΚΤ, για να μιλήσει για την αποστολή τη ς γλυπτικής ως τέχνη «του δήμου, της πολιτείας, που εκφράζει καλύτερα από κάθε άλλη τους δημοκρατικούς θεσμούς».

Η κα Λαμπράκη-Πλάκα, μιλώντας για τον καλλιτέχνη συμπλήρωσε πως «έχει πάθος» και έκανε μια εκτενή αναφορά σε μια σειρά έργα του, φτιαγμένα από «ιδιαίτερα» υλικά, όπως για παράδειγμα τα δοκάρια από την καμένη πρυτανεία του Πολυτεχνείου στην Πατησίων. Μίλησε επίσης για την εκτός Ελλάδας υπόσταση του έργου του Παπαγιάννη ο αναπληρωτής πρέσβης της Γερμανίας στην Ελλάδα Γκι ντε λα Κρουά, τονίζοντας μεταξύ άλλων ότι η φήμη του ξεπερνάει τα όρια της πατρίδας του, αλλά τώρα, που τη βλέπει αυτός από κοντά, διαπιστώνει «από πού αντλεί ο Θόδωρος τη δύναμή του».

Ο κ. ντε λα Κρουά, παραλλήλισε τη δημιουργία του γλύπτη με το μύθο της γέννησης των Τιτάνων, με τη σπορά των βράχων και κατέληξε «είναι τιμή μου να αποκαλώ αυτό τον άνθρωπο φίλο μου».

Για το έργο του γλύπτη, αλλά και καθηγητή Παπαγιάννη, μίλησε και ο πρύτανης της ΑΣΚΤ κ. Πατρασκίδης.

Τελευταίος στη σειρά, μίλησε ο ίδιος ο καλλιτέχνης, φανερά συγκινημένος: «Το μουσείο είναι για τον κόσμο και δεν υπάρχει, αν δε το δει ο κόσμος. Ευχαριστώ όσους βοήθησαν. Είναι το μουσείο των ταπεινών, των βοσκών, των χωριανών μου…».

Μάθημα στο βουνό, 1943-1944.


Βρήκα τις φωτογραφίες στο "ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 2003, Η Ελλάδα εκπαιδεύεται" των εκδόσεων Μεταίχμιο

Παρασκευή, 4 Σεπτεμβρίου 2009

Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2009

Πρόβλεψη εκλογών από τις 31 Ιουλίου, στο Τσάϊ του Βουνού.

... ΟΠΩΣ τα είχαν ΠΕΙ στο ΒΟΥΝΗΣΙΟ ΤΣΑΪ από τις 31 Ιουλίου...

Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2009

Καλή σχολική χρονιά, με υγεία και αντοχές!


Η Δασκάλα

Πόσες φορές αποτραβιέται

Μονάχη, πέρα απ’ τα παιδιά

και πικραμένη συλλογιέται,

όσα της σφίγγουν τη καρδιά

Ω, τα χρυσά που φύγαν νειάτα

μ’ όνειρα πόσα ήταν γεμάτα

προβιβασμός, υποτροφία

κάποιας της τύχης αλλαγή

δυο τρία χρόνια υπηρεσία

και ένας λεβέντης μιαν αυγή

που θα την κλειούσε αρχόντισσά του

στο σπίτι του και στην καρδιά του.

Μα ΄ταν φτωχό το σπιτικό της

Και καρτερούσαν να θραφούν

γονιοί και αδέλφια απ’ το μισθό της

και χρέη παλιά να πληρωθούν

Κι αυτός μικρός

δεν εξαρκούσε

κι όλο πιο μπρος

τον εξοφλούσε

Έχει σβηστεί στο πρόσωπό της

κάθε της νιότης ομορφιά.

και όσα διδάσκει στο σχολειό της

δεν τα πιστεύει εκείνη πια.

κι όλο και γίνεται η δασκάλα

πιο νευρική και ασπρομάλλα

Άλλες μαθήτριες παντρευτήκαν

άλλες παιδάκια, γίναν νιές

Από την μνήμη της σβηστήκαν

πόσες εδίδαξε γενιές

Στη νιότη της π’ ανθεί και δένει

μετράει τα χρόνια της θλιμμένη

Κι όμως στην έδρα της εκείνη

για λευτεριά, για δικαιοσύνη

διδάσκει πάντα και κηρύττει

με ραγισμένη τη φωνή,

π’ όλο και βγαίνει πιο βραχνή

από το χρόνιο φαρυγγίτη.